Actie op school (17 feb.)

Hoi allemaal,

Ja, dit wilde ik ook nog vertellen. Dat is ook iets, waar ik ontzettend van heb genoten,...... in de voorbereiding dan....... De dag zelf verliep totaal anders.

Ik hoef natuurlijk niet meer te vertellen, dat mijn cello en ik ondertussen zeer vertrouwde maatjes beginnen te worden. Nu ik zelf erg hard groei, groeit de cello met me mee, want ik heb ondertussen al twee maten groter. De laatste keer dat ik de cello omruilde was een paar weken geleden. En hij was niet alleen groter, hij was ook echt een mooierd; hij leek wel meer volwassen, met een vollere klank; het lijkt wel een echte partner aan het worden......

Al enige weken zijn we op school bezig met de voorbereiding van een verkoping; een winterfair voor een goed doel. Daar gaat heel wat tijd in zitten. Mijn bijdrage? Ik ga voor een vergoeding liedjes spelen op mijn cello.

Dus thuis heb ik nog even flink geoefend op een aantal leuke liedjes voor deze dag.

Ondertussen is het vrijdag. De dag van  de winterfair. Mijn cello gaat mee naar school en mijn moeder en vader komen ook nog kijken.

Na een tijdje, als ik een paar keer heb 'opgetreden' krijg ik de smaak te pakken. Maar dan slaat het noodlot toe. Eén van de bezoekers stoot helemaal per ongeluk tegen mijn cello. Die valt op de verkeerde kant. de kam onder de snaren raakt beschadigd en ik kan niet meer spelen.

(voorbeeld kam die in tact is)

Zwaar verdrietig blijf ik in de klas zitten; net ook als mijn vader komt kijken. Ik laat hem het resultaat zien met een traan op mijn wang. Het is klaar. Ik kan niet meer spelen. En dan te weten, dat ik morgen nog moet optreden met een heel groot meespeelorkest...... ik ben zwaar in de mineur.......

De winterfair zelf is verder heel geslaagd geweest, maar niet met mijn gewenste bijdrage.

Uiteindelijk heeft mijn vader op zaterdag morgen nog snel mijn cello weggebracht, en kreeg hij een andere mee, waar ik alsnog mee kon optreden.


 En ondertussen heb ik mijn eigen cello weer terug; gemaakt en ik kan weer heerlijk met 'mijn maatje' aan de slag.

Liefs,
Lieke

Reacties